05.10.2005

Vandaag samen met Pieter Eggenhuizen (choreograaf) en Aida Hordijk (jury) met Croation Airlines naar Zagreb gevlogen. Prima reis, bijna 2 uur. Rond een uur of twee in Zagreb geland en met een bus van de organisatie naar ons hotel gebracht. Vanavond en morgen ga ik lekker trainen, morgenavond is de loting en vrijdag de korte kur!
Ik zal proberen dagelijks een verslagje van de JGP via het thuisfront naar Absolut Skating te krijgen, zodat iedereen die dat leuk vindt mijn belevenissen daar kan volgen!

groetjes, Kyra




18.09.2005

Deel 1
Eigenlijk schaam ik me wel een beetje dat ik zolang niet mijn dagboek heb bijgewerkt! Ik kan natuurlijk allerlei goedkope smoesjes verzinnen zoals “geen tijd” en “zo druk” maar eerlijk gezegd, het is er gewoon bij ingeschoten!
Wat is er allemaal gebeurd sinds m’n laatste dagboekverhaal van 17 maart, nadat ik een paar weken in Champigny was? Ik zal proberen jullie een beetje bij te praten!

Zoals ik in m’n vorige dagboek al vertelde, woon ik in La Varenne, een voorstadje van (Oost)Parijs, tegen Champigny aan. Ik woon daar bij de familie Meijer en heb een eigen kamer. Van maandag t/m vrijdag train ik in de Gemeentelijke ijsbaan van Champigny, s’-morgens van 11.15 uur tot 13.00 uur en (behalve woensdag) van 17,15 uur tot 19.00 uur.
De trainingen worden verzorgd door verschillende trainsters en trainers. Dat is wel fijn omdat wanneer een van hen weg moet met een rijder of rijdster een ander zo kan overnemen. Annick Dumont en Pierre Trente zijn in principe mijn coaches.

Zaterdag en zondag ben ik vrij. Ik ben sinds eind maart niet meer naar school geweest, want om halverwege een schooljaar over te stappen van een Duitse naar een Franse school geeft heel veel problemen. Natuurlijk ben ik wel met schoolwerk bezig geweest, en heb ik in Champigny Franse lessen gevolgd zodat ik in ieder geval Frans kan verstaan en mijzelf verstaanbaar kan maken.
Wanneer ik vrij ben en niet studeer ga ik lekker naar de markt (een paar keer per week) of in het weekend naar het centrum van Parijs, lekker over de Champs Elise wandelen en winkeltjes kijken (window shopping) of naar Montmartre ! Ik verveel me werkelijk geen moment.

Tot half mei heb ik in Champigny getraind, daarna ging ook daar het ijs er af.
Lekker naar huis in Zoetermeer, en in afwachting tot mijn vertrek naar de zomerstage in Courchevel, 25 juni, in Zoetermeer dagelijks trainen. Tijdens m’n verblijf in Zoetermeer heb ik natuurlijk nog allerlei dingen gedaan: een gesprek met de KNSB over het nieuwe seizoen; sportkeuring bij de bondsarts in Amsterdam; Franse les gevolgd; de nieuwe muziek voor m’n korte kür uitgezocht; samen met Pieter (choreograaf) mijn nieuwe korte kür gemaakt; een interview met de Wereldomroep gedaan (Nederlandse sporters die wonen in het buitenland), foto’s gemaakt met de huisfotograaf van de KNSB (Teunis Versluis) voor hun website;en natuurlijk veel gewinkeld met m’n zussen!

Eindelijk, 25 juni, samen met m’n moeder en broer (die we voor een vakantie met z’n vrienden hebben afgezet in de buurt van Lyon) vertrokken naar Courchevel.

Kyra & Pieter

Tot 5 augustus ben ik in Courchevel geweest, werkelijk fantastisch, een perfecte zomerstage, georganiseerd door Annick & Pierre, Alain en Mari Elodi. Van maandag t/m vrijdag een dagelijks vol programma, on- en off ice! Krachttraining, “passen” training; “sprongen” training en de laatste 3 weken m’n eigen choreograaf in Courchevel, jawel Pieter Eggenhuizen! Drie weken lang heb ik extra ballet, rek & strek oefeningen en m’n kür choregrafie in Courchevel kunnen doen. En het leuke was dat Pieter ook was opgevallen bij Frederic Dambier & Annick. Dat resulteerde in een gesprek met de Franse schaatsbond, Pieter en Frederic, zodat Pieter ook drie weken lang met Frederic heeft kunnen werken!
En dan natuurlijk de show in Courchevel, ook dit jaar kreeg ik weer een solo optreden. Een uitverkochte ijshal, op een zomeravond in een wintersport plaatsje op 1850 mtr. hoogte in de Franse Alpen, ongelofelijk!

~ binnenkort meer

27.03.2005

Op 17 maart schreef Kyra het volgende:

Hallo iedereen,
Het heeft even geduurd, maar daar ben ik dan weer. Jullie moeten gedacht hebben: “Leeft ze nog?” Ja hoor, ik leef weer, want de afgelopen 1 ½ maand waren niet de gemakkelijkste.

Vanaf begin december, het moment dat ik weer helemaal gezond was, heb ik eigenlijk nauwelijks de kans gehad om echt te trainen. De eerste paar weken mocht ik alleen maar rondrijden en aan passen werken voor wel ja schrik niet 55 minuten per dag. Die passen vind ik overigens heel leuk, maar na twee weken had ik dat wel gezien en wilde graag weer gaan springen. Helaas, daar kwam dus niets van in. Nou ja, helemaal niet is een groot woord, ik mocht dan wel enkel gaan springen.
Na een paar weken had ik dat ook wel gezien, maar mijn trainer mr. Huth was een andere mening toegedaan, dus ging ik braaf verder. Het onbehagen hierover groeide met de dag en toen hij een weekend weg was voor een wedstrijd ben ik lekker toch dubbel gaan springen, want ik had het gewoon helemaal gehad met die enkele sprongen. Ik had het idee dat ik stilstond en daarvoor ben ik niet naar Oberstdorf gekomen.
Ik hoor jullie natuurlijk nu denken, waarom ik niet aan de bel heb getrokken bij Huth. Wel, dat heb ik wel geprobeerd, maar deze man kan dus gewoon niet met mensen communiceren. Het enige antwoord dat ik kreeg bestond vaak slechts uit drie woorden en dat was het dan. Ik werd er helemaal gek van en op het laatst stikte ik er bijna in. Iedereen die mij kent, weet dat ik er graag op losbabbel, dus dat stommetje spelen was niets voor mij. Ik zou er vrede mee gehad hebben, als de trainingen verder goed zouden zijn verlopen, maar niets is dus minder waar. Mijn ouders waren hier met Kerstmis en hadden dezelfde dingen opgemerkt als ik, maar bewust niets tegen mij gezegd, omdat ik het blijkbaar (dat dachten zij) goed naar mijn zin had.

In februari ben ik een paar daagjes naar huis gekomen. In die tussenliggende tijd veranderde er hoegenaamd niets bij de trainingen. Ik mocht dan wel proberen wat dubbel te springen, maar drievoudig was er nog helemaal niet bij. Op mijn vraag waarom dit was kreeg ik weer een nietszeggend antwoord, waar ik niks mee kon, dus toen ik in februari naar huis kwam, ben ik, na enig aandringen van mijn moeder, echt uit m’n dak gegaan over de manier waarop het daar toe ging.
Mijn ouders hadden toen wel in de gaten, dat er van alles mis was en hebben dan ook, samen met mij, besloten er een punt achter te zetten in Oberstdorf. Het enige dat me zwaar viel was afscheid nemen van mijn vriendinnetjes op school, want die had ik inmiddels wel veel. Er waren zelfs meisjes bij die heel erg moesten huilen, dat ik weg ging. Helaas, maar ik was tenslotte naar Oberstdorf gekomen om te trainen en niet om feest te vieren, dus voor mij was het allemaal wel duidelijk.

Ik wilde heel graag weer terug naar mijn eerste keuze Frankrijk bij Annick Dumont, Pierre Trente en Alain Fusco, maar omdat wij hadden aangegeven aan hen dat ik niet naar Parijs mocht van de toenmalige topsportcoördinator Chris Howarth omdat het daar alleen een paradijs voor jongens zou zijn, wist ik niet of ze me daar nog wilden hebben. Mijn moeder is meteen gaan bellen en Annick was heel blij dat ik weer bij ze terug kwam en binnen twee dagen had zij voor mij een gastgezin daar geregeld.
Begin maart ben ik daar dus gaan wonen en het bevalt tien keer beter dan in Duitsland. Natuurlijk was Duitsland mooi en het internaat was best goed, maar een echt gezin is toch een ander verhaal. Ik woon nu bij Anne Laure Meyer in huis. Dat is een Frans meisje, die ook schaatst en dat gaat toppie! Ik heb een mooie eigen kamer, niet ver weg van de ijsbaan en ik vind het heerlijk om weer in een gewoon gezin te leven. Voor wat betreft de trainingen, dat gaat inmiddels weer fantastisch. Ik ben er nu twee weken en krijg daar wel de kans om me te ontplooien. Ik heb zelfs al tot en met drievoudig flip gesprongen..
Het gaat natuurlijk nog niet alle dagen even goed, maar het begin is er. Ik ga de komende weken keihard trainen om de opgelopen achterstand in te halen en ik zal bewijzen dat Parijs voor mij de enige juiste keuze is. Nu ik weer beter in mijn velletje steek zal ik proberen jullie weer regelmatig op de hoogte te houden. Tot gauw.

Een knuffel van Kyra!

17.01.2005

Zo net voor het EK Kunstrijden 2005 mijn nieuwe site online, kei gaaf. Ik ben er ontzettend blij mee en herken mezelf er goed in. Complimenten voor Mireille, Daphne en alle anderen van ABSOLUTE SKATING die er voor en aan gewerkt hebben!

Ik ben er toch wel een beetje trots op dat ik de eerste "solodame" met een eigen website bij ABSOLUTE SKATING ben, en dan nog wel in gezelschap van mannen waarmee ik regelmatig in Oberstdorf op het ijs sta (Tomas Verner - Stefan Lindemann en Stephane Lambiel)

Ik beloof dat er regelmatig uit Oberstdorf info voor mijn dagboek komt. Nu ben ik nog even een paar dagen in Nederland voor wat activiteiten ( uiteraard train ik hier ook elke dag) maar in de komende week ga ik weer terug naar Oberstdorf om verder te werken aan mijn opbouw.

Ik ben erg benieuwd wie het nieuwe paar EDEA Skates in de EK Turijn prijsvraag gaat winnen, ik zal er in ieder geval persoonlijk voor zorgen dat de handtekeningen van schaatsers uit Oberstdorf erop komen!

Veel liefs van Kyra!

07.01.2005

Lieve allemaal,
Allereerst natuurlijk aan iedereen de allerbeste wensen voor 2005!
Vooral in goede gezondheid, dat is heel belangrijk, ik heb dat zelf de afgelopen maanden goed gemerkt. Al met al heb ik de afgelopen periode toch een week of acht niet of nauwelijks voluit kunnen trainen. Sinds begin december heb ik de draad weer goed op kunnen pakken maar heb door die periode toch een forse achterstand in m'n programma op gelopen. Daarom is in overleg met Michael Huth besloten om dit seizoen niet deel te nemen aan de Nederlandse Kampioenschappen Kunstrijden in Den Haag. En je mag best weten dat ik daar ontzettend van baal! Maar ja, je kunt daar niet te lang bij stilstaan, ik richt me nu volledig op het komende seizoen en zit weer in een goed training ritme! Ik zal dan ook niet aanwezig zijn op het NK in Den Haag, ik ben nu nog aan het trainen in Oberstdorf, zondag 9 januari kom ik naar huis want ik moet komende week voor een paar onderzoeken in het Lucas Ziekenhuis in Amsterdam zijn. Daarna ga ik weer snel terug naar Oberstdorf om m'n training ritme niet te veel te verstoren en bovendien begint voor mij de school ook weer.
Natuurlijk wens ik iedereen die ik ken heel veel succes op het NK in Den Haag!

M'n kerst en oud en nieuw in Oberstdorf waren kei gezellig! M'n familie was er al voor de kerst, en natuurlijk heb ik bij hen in het appartement gelogeerd. Kerstboom erbij (meegenomen uit m'n kamer in het Internaat) en cadeautjes eronder. Natuurlijk gingen m'n trainingen gewoon door, behalve met beide kerstdagen. In de afgelopen periode is er heel veel sneeuw gevallen zodat we heerlijk hebben kunnen skiën op de Nebelhorn. En zoals je op onderstaande foto kunt zien is sleeën ook m'n hobby geworden!

Het is een drukte van jewelste hier in Oberstdorf! Eerst was er het vier schansentoernooi (een groot feest met heel veel belangstelling) en direct daarna de "Silvester ijsshow", die rechtsreeks door Eurosport werd uitgezonden. Omdat het komende weekend de Duitse Kampioenschappen kunstrijden senioren in Oberstdorf zijn is het nu op de baan ook druk! Ook kwamen Sandra Schär en Gheorghe Chiper nog even bij ons trainen omdat er in Zurich een paar dagen geen ijs was. Wel gezellig allemaal hoor!

Zo, direct ga ik weer het ijs op en daarna nog heerlijk een uurtje naar ballet. Misschien dat ik volgende week nog iemand zie of spreek van jullie in Nederland, zo niet dan toch tot gauw ziens allemaal.

Veel liefs van Kyra!